Tuesday, September 14, 2010

குட்டி இருட்டு


கண்களை மூடியவுடன் கவ்விக்கொள்கிறது இருட்டு , எப்படி சாத்தியமாகிறது நமக்கு . கண்டபடி விமர்சனத்துக்குள்ளாகும் கடவுளே , நீ தான் இந்த வசதி செய்து கொடுத்தாயோ , இதோ என் முதல் ஒட்டு உனக்கு ,

நான் காயத்துடன் அழும்போது , இந்த ஒரு நொடி இருட்டு , நீண்டதொரு ஆறுதல்

இமைக்க பூமிக்கு 12 மணி நேரம் , எனக்கோ நொடி போதும்

சொல்லாத சோகங்களை , சொருகும் கண்களிடையே சுமக்கும் வலிமை , பயம் தரும் பகலில் கூட ,
அமைதி தரும் சின்ன இருட்டு , அவ்வப்போது இமைத்த விழிகளில்

நான் கண்களை மூடி இருட்டை ரசித்தால் , தேடி வருகிறது பெருமூச்சு , ஏக்கங்களை சுமந்து

1 comment:

விந்தைமனிதன் said...

//நான் காயத்துடன் அழும்போது , இந்த ஒரு நொடி இருட்டு , நீண்டதொரு ஆறுதல் //

இதுதான் மேட்டரே! இருட்டுக்குள் ஒளிருகின்றது நமக்கு மட்டுமேயான உலகம்... நல்ல பார்வை