Friday, September 10, 2010

பௌலோ கோல்கோ வின் குட்டிக்கதை - 2

இன்று பேராசிரியர் வகுப்பிற்குள் வரும்போதே ஒரு கண்ணாடி டம்ளர் எடுத்துகொண்டு வந்தார்.
பின் அதில் நீரை ஊற்றி , கையில் எடுத்து மாணவர்களை நோக்கி நீட்டினார்.
" என் கையில் என்ன உள்ளது "
அய்யா ! உங்கள் கையில் ஒரு டம்ளர் உள்ளது ! அதில் நீர் உள்ளது - என்றனர் மாணவர்கள்

சரி ! இதன் எடை எவ்வளவு இருக்கும் ? என்றார் பேராசிரியர்
ஓரிருவர் 150 கிராம் , சிலர் 250 கிராம் என்றனர்

சரி , இதன் எடையை 200 கிராம் என வைத்துக்கொள்வோம் என்றார் பேராசிரியர்

இப்போது அந்த டம்ளரை தன் உள்ளங்கையில் தாங்கி , கையை ஒரே நேராக வகுப்பறையை நோக்கி நீட்டி இருந்தார் பேராசிரியர்

நான் இன்னும் ஒரு பத்து நிமிடத்திற்கு இதை இப்படியே தாங்கி பிடித்திருந்தால் என்ன ஆகும் ? என்று கேட்டார் பேராசிரியர்

" கை வழிக்கு ஐயா " என்றான் ஒருவன் பாவமாக

சரி ! நான் இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு இதை இப்படியே தாங்கி பிடித்திருந்தால் என்ன ஆகும் ? கையை இறக்காமல்

" தங்க முடியாத அளவிற்கு , வலி இருக்கும் " என்றான் இன்னொரு மாணவன்

சரி ! நான் இன்னும் ஒரு இரண்டு மணி நேரத்திற்கு இதை இப்படியே தாங்கி பிடித்திருந்தால் என்ன ஆகும் ? என்றார் பேராசிரியர்

" கைகள் நடுங்கும் , உங்களால் அதை அவ்வளவு நேரம் தாங்கமுடியாது , வலியில் உயிரே போகும் "என்றனர் மாணவர்கள்

சரி ! ஒரு நாள் முழுக்க நான் இந்த டம்ளரை தாங்கி , கைகளை மடக்காமல் நின்றால் என்ன ஆகும் என்றார் , இதற்கு ஒரு மாணவன் சற்றே கோபத்துடன் " உங்கள் கைகளை வெட்டி எடுக்க வேண்டியிருக்கும் , இருப்பினும் எந்த ஒரு முட்டாளும் அவ்வளவு நேரம் அதை தூக்கி பிடிப்பானா என்ன ? " என்றான்

இப்போது பேராசிரியர் முகத்தில் ஒரு கீற்றாக சிறு புன்னைகை . மாணவர்களே , இன்று நான் சொல்ல விரும்பிய கருத்தும் அதுதான் , நம் வாழ்வில் ஏற்ப்படும் எந்த ஒரு பிரச்சினையையும் இந்த கண்ணாடி டம்ளர் போன்றதுதான் , அதை அப்படியே உன் மூளையில் ஏற்றி வைத்திருந்தால் , எப்படி அதனால் தாங்க முடியும் ? ஒரு நாள் முழுக்க உன் கைகள் தாங்காத போது , சில வருடங்களுக்கு ஏன் உன் மூளையை மட்டும் பிரச்சினைகளை தாங்க சொல்கிறாய் , இப்படி செய்வதால் உன் நலனை நீயே கெடுப்பது போல் ஆகாதா ? அதனால் என்னறுமை மாணவனே " உன் கையிலிருக்கும் டம்ளரை அடிக்கடி இறக்கி வை "

2 comments:

விந்தைமனிதன் said...

கதை எங்கயோ உள்ளுக்குள்ள குத்துதே! ம்ம்ம்... நடக்கட்டும் கச்சேரி

GSV said...

:)